۱-ساده و قابل فهم بودن بودجه برای همگان

۲-عدم اتکای بودجه به درآمد نفتی

نگارنده سعی دارد در این مقاله با توجه به اطلاعات اندک اقتصادی ،در مورد این ۲ نکته بحث و اظهار نظر نمایم.

در مورد سادگی این بودجه باید گفت ،بخاطر اینکه بودجه برای همگان قابل فهم باشد  ، تبصره ها و زیر ماده های آن حذف شده و بدیهی است که چنین بودجه ای امکان کنترل و شفافیت را نقض می نماید،یعنی یه اعتقاد بسیاری از کارشناسان اقتصادی این بودجه به قول معروف بصورت فله ای نگاشته شده و  رئیس جمهور احمدی نژاد در استسنائی خواندن این بودجه به خطا نرفته  زیرا این بودجه کاملا خاص بوده و متاسقانه این خاص بودن بنفع اقتصاد و مردم ایران نیست.

بسیار ساده و قابل فهم است زمانی که بگوییم برای فلان خدمات در کشور اینقدر بودجه نیاز داریم ، اما همین نکته ساده دست مجلس و نهادهای نظارتی را برای نقد و بررسی عملکرد دولت در زمینه ی مصرف بودجه را می بندد.

بسیاری از تبصره ها،اصول و زیر اصولها از این جهت در بودجه نگاشته می شود تا ابزاری برای کنترل از ناحیه ی مجلس باشد.به عنوان مثال اگر  برای اقتصاد یا مثلا خدمات عمرانی صنایع بودجه ای تامین می شود باید کاملا روشن باشد که این مبلغ برای کدام کارخانه،کدام ماموریت  و یا کدام شرکت یا بنگاه هزینه می شود.همانطور که پیش بینی می شد این منحصر به فردی که آقای رئیس جمهور احمدی نژاد  برای خطاب به بودجه ۸۷ بکار برده سرآغاز حملات تندی حتی از سوی دوستانش از جمله آقای توکلی قرار گرفت.

اما در مورد نکته دوم باید به اطلاع دوستان و ملت شریف ایران برسانم که سخنان آقای رئیس جمهور احمدی نژاد  در مورد متکی نبودن بودجه ۸۷ به در آمد نفتی هیچگونه محل اعتنای اقتصادی ندارد.یادآور می شوم که ایشان با بیان اینکه نفت در شرف رسیدن به یشکه ای ۱۰۰ دلار است اظهار نموده اند بودجه با نفت بشکه ای ۴۰ دلار بسته شده است.اگر کمی به حافظه ی تاریخی ذهنمان رجوع کنیم کاملا بیاد می آوریم که آقای رئیس جمهور احمدی نژاد  در دوره ی گذشته بارها از صندوق ذخیره ی ارزی برداشت نمودند که نتیجه اش این شد که نه تنها بودجه با نفت ۴۰ دلار بلکه با نفت ۴ دلار هم بسته شود هیچگونه توفیری بوجود نمی آید و تا زمانی که در طول سال اعتنائی به آن نشود و بطور مرتب از حساب ذخیره ی ارزی برداشت شود تمامی این موارد عبث و بیهوده است.

در واقع می توان اینطور عنوان کرد که کلیات بودجه نوعی قرارداد مالی بین دولت و مجلس است که در آن دولت متعهد می شود به میزان بودجه ی تائین شده  هزینه های معین داشته باشد و مجلس از طرف مردم وکالت دارد تا بر نحوه ی خرج کرد دولت نظارت نماید.اما آقای احمدی نژاد در سالهای قبل نشان داده که براحتی این قرارداد را زیر پا می گذارد و در زمانهای مختلف و به بهانه های مختلف دست به اعمال اقتصادی نادرست می زند.روزی به بهانه ی ماه رمضان  و تامین مایحتاج مردم،یکبار به دلیل عدم موجودیت کافی بنزین  و مشکلات تردد مردم در کشور و بار دیگر هم به بهانه ی  سرمای شدید و کمبود گاز ،با فشار به مجلس و با این گفته که اگر شما اجازه ندهید ضد ملت هستید ،راحت تر از برداشت پول از عابر بانک ، از حساب ذخیره ی ارزی برداشت می نماید.

اقتصاد در سال ۸۷

قابل پیش بینی است که در نوروز ۸۷ با توجه به نزدیکی انتخابات  و نیاز دولت به جذب آرا مردم ،با واردات بی رویه و بدون برنامه ، شرایط اقتصادی نسبتا مطلوبی برای مدت کوتاهی در کشور ایجاد می شود اما متاسفانه باید گفت که سال آینده سالی بسیار سخت و دشوار برای مردم ایران خواهد بود.افزایش بیکاری،بالا رفتن نرخ تورم ،کاهش قدرت مالی مردم و بسیاری از شاخصهای تاسف بار دیگر خبر از شرایط اقتصادی بسیار ضعیف سال ۸۷ می دهد.

در بودجه سال ۸۷ هزینه ی پیش بینی شده ٪۱۷ افزایش یافته و به گفته تعدادی از نمایندگان مجلس همسو با آقای احمدی نژاد، این توازن پیش بینی شده در بودجه مصنوعی است زیرا که تولید کشور در سال آینده در حد ٪۱۷ نخواهد بود پس تنها راه پاسخگویی به نیازهای مردم ،وارد کردن در آمد نفتی به چرخه ی اقتصاد بنظر می رسد که این امر نیز خود باعث افزایش نرخ تورم خواهد شد.

در پایان ذکر این نکته خالی از لطف نخواهد بود ، که امروزه کشوری که در بستر یکی از بزرگترین میادین گاز و نفت دنیا قرار گرفته ،گاز مصرفی مرئمش بطور غیر مستقیم مانند بنزین سهمیه بندی شده است.همانطوری که می دانیم در سرمای شدید امسال برای رفع نیاز مردم ،گاز دو کارخانه ی بزرگ  ذوب آهن و فولاد مبارکه را قطع کردند تا بتوانند به مردم و واحدهای صنفی محدودی(مانند نانوایی) گاز رسانی کنند ، اما دولت نتنها در این امر موفق نبود بلکه با تعطیلی تولید کارخانه های بزرگ موجبات کاهش سطح اشتغال را بیش از پیش فراهم ساخت.در همین حال و با توجه با آمار رسمی اگر دولت بخواهد که میزان سطح اشتغال مردم را در همین  حد نگه دارد باید سالیانه حدود ۷۰۰ تا ۸۰۰ هزار شغل جدید ایجاد نماید،اما به علت تحریمها و سیاستهای  اقتصادی بغایت غلط دولت آفای رئیس جمهور احمدی نژاد و مادامی که در بر همین پاشنه بچرخد ،مردم ایران شاهد رشد شرایط اقتصادی کشور نخواهند بود.